และแล้ววันนี้ก็เวียนมาบรรจบอีกครั้ง

แม้มันจะเกิดขึ้นแค่ปีละครั้ง

แต่เป็นเรื่องจริง ที่ไม่ว่าจะปีไหน ๆ ก็ต้องเกิดขึ้นทุกครั้ง

และแค่ครั้งเดียวเท่านั้น

และมันจะเกิดขึ้นตลอดกาลนาน

ในความทรงจำของใครไม่กี่คน

ถึงแม้ว่า สิ่งที่จดจำจะไม่สามารถจับต้องได้

เหมือนก่อนนั้น

ถือเป็นบุญจริง ๆ ที่ได้ใช้คอมใหม่ไฮโซที่ห้องภาค

วันนี้เป็นวันแรกที่ได้สัมผัส

จอ LCD 19 นิ้วโคตรจะใหญ่

เครื่องก็เพนเทียม 3 GHz

สีดำซะด้วย

เมื่อไรจะมีแบบนี้เป็นของตัวเองมั่งฟระ

เห่อ ว่ะ 555555

พรุ่งนี้แล้ว

ก็จะถึงวันกำหนดชะตาชีวิต

เพราะต้องไป test dirve แบบจำเป็น

ระยะทางก็แสนจะไกล

ก็แค่จากเมืองชล มาบางแสน

แหม !! ไกลจริง ๆ

แต่ก็ดีใจฟระที่ได้เป็นคนแรกที่จับ

อิ อิ

แต่ถ้าไปเฉี่ยวไรเข้า มีหวังโดนด่าเละ

แต่ก็เสียดาย นึกว่าจะมีรถทิ้งไว้ร่อนเล่น ๆ 2 - 3 วัน

อดเลย ต้องเอากลับบ้านไปหมดเลย

เซ็งๆ ๆ

ยังคงต้องใช้พี่ tweety ต่อไป

อีก 2 วันเท่านั้น ก็จะเป็นวัน วัน วัน

วัน วัน วัน วันอะไรวะ

เออ นั่นดิ วันอะไรวะ

วันอะไรหว่า รู้แต่ว่าเป็นวันที่เรา

อาจจะหมดตูดได้

แต่ อ่ะนะ

ปีละครั้ง นาน ๆ ใช้เงิน(ถี่)ที

เต็มใจอยู่แล้น จริง ๆ ไม่ใช่ไร

เพราะว่าอยากร้องเกะมานานแย้ว

"โอะ โอ๊ะ โอ๊ โน โน โอะ โอ๊ะ โอ๊ โน"

5555

บาย ๆ

คิดถึงทุกคน

อาจารย์มาสั่งงานแล้วก็หายไปอีกและ เซ็งๆ ๆ ๆ ๆ

สอนก็ไม่ยอมสอน

ปวดขื้อ จ๊ากกกกก